Τα Στέκια των Καλλιτεχνών: Η Πένυ Παπαγεωργίου «ανήκει» σε 4 γειτονιές

Οι περισσότεροι τη μάθατε μέσα από τον ρόλο της στη σειρά «Σασμός». Κάποιοι την αντιληφθήκατε και στη σειρά «Να Με Λες Μαμά». Εγώ την είδα στην παράσταση Festen του Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλου την περσινή σεζόν (φέτος έχει γίνει recasting ο ρόλος της) και κάτι κλίκαρε μέσα μου καθώς την έβλεπα να ερμηνεύει. Ακολουθώντας το ένστικτο μου να ανακαλύψω τον κόσμο που κουβαλά η ηθοποιός Πένυ Παπαγεωργίου, της ζήτησα να μου μιλήσει για τη ζωή της στην Αθήνα, για τα αγαπημένα της μέρη να πηγαίνει για φαγητό ή ποτό και τις διαδρομές που περπατά στην καθημερινότητά της.

Συνέντευξη στον Στέργιο Πουλερέ…

Πες μας Πένυ Παπαγεωργίου, πού σε βρίσκουμε;

– Πόσα χρόνια ζεις στην Αθήνα;

32. Δηλαδή από πάντα. Είμαι κανονικά παιδί της πόλης με όλα τα καλά και τα κακά φυσικά.

– Σε ποια γειτονιά έχεις ζήσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής σου;

Έχω κάνει tour στις γειτονιές: Κυψέλη, Νέα Σμύρνη, Καλλιθέα και Εξάρχεια. Θα πω ότι είναι περίπου ισόποσα τα χρόνια της ζωής μου σε αυτά τα μέρη.

Διαβάστε ακόμη: Το ιταλικό και το μπέργκερ της Ελπίδας Νικολάου

– Τι σου αρέσει και τι δε σου αρέσει στη γειτονιά σου;

Αυτό που αγαπώ στη γειτονιά μου είναι ότι υπάρχει πραγματικά η έννοια της κοινότητας. Ξέρω τους  ανθρώπους γύρω μου, ενδιαφερόμαστε ο ένας για τον άλλον και νιώθω ότι, αν χρειαστώ κάτι, αυτή η μικρή κοινότητα που έχουμε φτιάξει είναι εκεί για μένα — κι εγώ για εκείνους. Από το ότι η γειτόνισσα -και πλέον φίλη – Αγγελική έμεινε έξω από το σπίτι της, μέχρι το ότι η κυρία Φωτεινή χρειάζεται βοήθεια να πάει στο φαρμακείο, ή ότι συντονιζόμαστε όλοι για να βρούμε ένα σκυλάκι που χάθηκε. Αυτό που δεν μου αρέσει είναι η έντονη παρουσία της αστυνομίας και των ΜΑΤ, σχεδόν σε κάθε γωνία, που δημιουργεί μια αίσθηση πολέμου και όχι γειτονιάς.

– Έχεις αγαπημένα μαγαζιά-στέκια που τα επισκέπτεσαι συχνά;

Γενικά είμαι παιδί της συνήθειας, το παραδέχομαι. Μου αρέσει να πηγαίνω στα ίδια και στα ίδια· με ξεκουράζει αυτή η αίσθηση ασφάλειας. Από τα μέρη που αγαπώ είναι το Bourbon στην Καλλιδρομίου, και ένα καφέ που πήγαινα από τα 15 μου— το Meating Café στην Καλλιθέα. Ακόμα πηγαίνω να δω τον Δημήτρη που το έχει. Είναι από αυτά τα μέρη που έχουν γράψει ιστορία μέσα μου.

– Σε μια μέρα που δε θα έχεις καμία υποχρέωση, πού θα περιπλανηθείς στην πόλη; Έχεις αγαπημένες διαδρομές;

Αν έχω μια μέρα χωρίς καμία υποχρέωση, μου αρέσει πάρα πολύ να περπατάω στη διαδρομή Ακρόπολη–Πλάκα–Μοναστηράκι. Είναι μια βόλτα που πάντα με ηρεμεί. Λατρεύω επίσης το πάρκο Βεΐκου, γιατί εκεί έπαιζα παιδί και έχει μείνει ένα από τα πιο τρυφερά μου μέρη στην Αθήνα. Και φυσικά, η Φωκίωνος Νέγρη — πάντα θα είναι ένας δρόμος που αγαπώ.

– Έχεις κάποια τελετουργία το πρωί, να πας π.χ. να πάρεις καφέ από ένα συγκεκριμένο μαγαζί, μαζί με κάποιο πρωινό; Να αθληθείς κτλ;

Ο φίλος μου ο Λάμπρος έχει ανοίξει το Nuffsaid στα Εξάρχεια, οπότε καταλαβαίνεις… Έχει καταφέρει να με κάνει να πίνω τον καφέ μου σκέτο και να πηγαίνω κάθε μέρα από εκεί. Μου έμαθε τι σημαίνει πραγματικά καλός καφές, κι έτσι έχει γίνει κομμάτι της πρωινής μου ρουτίνας.

Δεν θα πω ότι γυμνάζομαι ή ότι τρώω πάντα καλό πρωινό — αυτό αλλάζει ανάλογα με τη φάση που περνάω. Όταν το σώμα μου το ζητάει, το προσέχω πολύ και το κάνω και με συνέπεια.

Το ιδανικό μου πρωινό όμως είναι πιο απλό: να βάλω χαλαρή μουσική, να ανοίξω τα παράθυρα να μπει φρέσκος αέρας, να μην έχω ανοιχτά φώτα (λατρεύω τα λαμπατέρ και τα κεριά) και να διαβάσω λίγες σελίδες από το βιβλίο μου.

– Προτιμάς να βγεις για φαγητό ή για ποτό; Ή τις σπιτικές μαζώξεις; Τι θα προτείνεις συνήθως σε μια φίλη, φίλο, παρέα;

Μου αρέσει πολύ το ποτό έξω, το προτιμώ, νομίζω. Αν και δεν πίνω πολύ, μπορεί να κάτσω με ένα ποτήρι κρασί και να συζητάω με τις ώρες με τους φίλους μου.

Θα του πρότεινα λοιπόν να πάρει έναν καφέ στο χέρι, να αγοράσει ένα βιβλίο από τα υπέροχα μικρα βιβλιοπωλεία με μεταχειρισμένα βιβλία και να κάνει έναν περίπατο στην Ακρόπολη και να χαλαρώσει σε ένα πάρκο π.χ. Φιλοπάππου. Μπορεί να επισκεφτεί ένα μουσείο ή μια έκθεση.

Έπειτα να πάει να φάει κάτι στο κέντρο, στο Tanpopo, που έχει και γαμώ τα ramen, και να δει μια ωραία ταινία σε κάποιο από τα μικρά σινεμά που έχουμε -ακόμα τουλάχιστον- στο κέντρο.

Και στο τέλος να πιει ένα ποτό σε ένα συνοικιακό καφενείο στα Εξάρχεια, να φιλοσοφήσει και να μοιραστεί στιγμές με τους δικούς του ανθρώπους.

Διαβάστε ακόμη: Η Ναταλία Σουίφτ και τα αγαπημένα της street food

– Ποια τα μέρη που σου αρέσουν πολύ στην Αθήνα για φαγητό ή ποτό; 

Επειδή νομίζω ότι κατάλαβες πού πηγαίνω, θα πω ότι γενικά  προτιμώ μαγαζιά που έχουν ψυχή, που νιώθεις ότι ο άνθρωπος πίσω από αυτά αγαπάει αυτό που κάνει. Μου αρέσει  να στηρίζω ανθρώπους που μέσα σε αυτήν την κακουχία αντιστέκονται και κάνουν αυτό που αγαπάνε με μεράκι. Χωρίς να θέλουν να τα αρπάξουν και να κοροϊδέψουν. Λατρεύω τα μικρά ταβερνάκια, όπου μπορώ να πάρω μια χωριάτικη, πατάτες τηγανητές και ταραμά και είμαι μια χαρά — δεν χρειάζομαι κάτι άλλο. Είναι αυτά τα απλά, αυθεντικά μέρη που με κάνουν να νιώθω άνετα και σαν στο σπίτι μου.

– Σου αρέσει να εξερευνάς κάθε φορά ένα καινούργιο μαγαζί, ή αναζητάς το γνώριμο;

Θα δοκιμάσω ένα καινούργιο μαγαζί αν δω ότι έχει ανοίξει κάτι ενδιαφέρον, αλλά γενικά πηγαίνω πιο εύκολα στα γνώριμα και σίγουρα μέρη που ξέρω ότι μου αρέσουν.

– Αγαπημένο street food (σουβλάκι, πίτσα, μπέργκερ) και πού θα πας για να το φας;

Ε, καλά κι εσύ! Όλα μου αρέσουν, και αυτό είναι ένα μικρό πρόβλημα. Αν πραγματικά πρέπει να διαλέξω, θα πω από μια γιαγιά και έναν παππού στις Τζιτζιφιές που φτιάχνουν απίθανα σουβλάκια.

– Ιδανική μέρα: φαγητό με φίλους κάπου έξω το απόγευμα και επιστροφή στο σπίτι για ταινία/σειρά ή να διαβάσεις ένα βιβλίο, ή αναμονή ενός μεγάλου πάρτι που ξεκινάει κάπου στις 11 και θα κάτσεις ως το πρωί;

Τα απογεύματα θέλω να παίρνω την Λουλού -το καλύτερο σκυλάκι του κόσμου- να περπατάμε και να αλλάζουμε συνέχεια τις διαδρομές μας για να μην ακολουθούμε συνέχεια την ίδια.Ότι μέρα και να έχω, όσο δύσκολη και να ήταν, πάντα η βόλτα αυτή με ηρεμεί και μου αφήνει το αίσθημα της ευγνωμοσύνης. Που εκείνη θα βρει τον τροπο να περάσει απ όλα τα pet shop της γειτονιάς επειδή την ξέρουν και θα πάρει λιχουδιά. Τα μεγάλα πάρτι συμβαίνουν πολύ σπάνια για μένα και η αναμονή τους, που μικρή την έκανα με χαρά, τώρα μου φαίνεται βουνό. Η ιδανική μου μέρα είναι φαγητό με φίλους ή ένα καλό βιβλίο με τη Λουλού δίπλα μου να χουζουρεύει, ή μια ρομαντική ταινία τρώγοντας παγωτό καϊμάκι.  Επίσης, μου αρέσει πολύ να κάνω πράγματα μόνη μου. Από μικρή, ένα καφέ μόνη ή μια έξοδος σε εστιατόριο, σινεμά ή θέατρο, μου φαίνεται απόλαυση.

– Τι μουσική ψάχνεις να ακούσεις σε ένα μαγαζί για να περάσεις καλά;

Η μουσική που θέλω να ακούω σε ένα μαγαζί εξαρτάται πολύ από τη φάση που περνάω. Υπάρχουν στιγμές που λατρεύω τα ρεμπέτικα και τα κρητικά — εκεί νιώθω ότι μπορώ πραγματικά να αφεθώ και να κάτσω μέχρι το πρωί, χωρίς βιασύνη. Αν όμως θέλω να βγω για χορό και εκτόνωση με την κολλητή μου τη Δανάη, τότε θα επιλέξουμε ένα μαγαζί με 90s ή ιδανικά R&B. Απολαμβάνω πολύ και τη rock μουσική, ειδικά όταν παίζει σωστά και όχι απλώς σαν background. Γενικά θέλω η μουσική να έχει ψυχή και να σε βοηθάει να είσαι παρόν άτομο στη στιγμή, όχι απλώς να γεμίζει τον χώρο.

– Μπορείς να ζεις τη στιγμή σε ένα εστιατόριο ή ένα μπαρ και να απολαμβάνεις ή σε αποσπά το κινητό και η «ασθένεια» που έχουμε όλοι μας σχεδόν, να δούμε πώς ζουν αυτή τη στιγμή τις ζωές τους οι άλλοι μέσα από τα social media;

Σε σχέση με το κινητό και τα social media, είναι λίγο στενάχωρο θέμα γιατί όντως έχουμε όλοι κολλήσει σε μια συνήθεια που μοιάζει με ασθένεια. Κάνουμε skip το παρόν και ασχολούμαστε με κάτι άλλο μόνιμα. Με απόλυτη ειλικρίνεια, υπήρξε περίοδος που με επηρέασε πολύ έντονα κι εμένα. Πλέον όμως, όταν είμαι με φίλους, μου αρέσει να τους δίνω την πλήρη προσοχή μου και θεωρώ και μια μικρή αγένεια να είμαστε όλοι σκυμμένοι πάνω από μια οθόνη. Βρίσκομαι σε μια φάση που συνειδητά αντιστέκομαι στο ατελείωτο σκρόλαρισμα — έχω βάλει ακόμα και όριο χρόνου στο κινητό για να μου το υπενθυμίζει. Ξέρω ότι όλα αυτά εντείνουν το άγχος, οπότε προσπαθώ να προστατεύω λίγο τον εαυτό μου: όταν ξυπνάω, την πρώτη ώρα δεν ακουμπάω το κινητό και προσπαθώ απλώς να υπάρχω στη μέρα μου, χωρίς συγκρίσεις και χωρίς θόρυβο.

* H Πένυ Παπαγεωργίου συμμετέχει στην παράσταση «Έχεις Πέντε Λεπτά» της Κατερίνας Λούβαρη-Φασόη που θα ανέβει στην εφηβική σκηνή του Εθνικού Θεάτρου από 28 Ιανουαρίου 2026. Περισσότερα εδώ.

**Βρες την Πένυ και τις περιπλανήσεις της στην πόλη εδώ.