Τα Στέκια των Καλλιτεχνών: Το ιταλικό και το μπέργκερ της Ελπίδας Νικολάου

Τα Στέκια των Καλλιτεχνών: Το ιταλικό και το μπέργκερ της Ελπίδας Νικολάου

Η Ελπίδα Νικολάου είναι μια από τις πολύ φρέσκες παρουσίες σε σειρά στην τηλεόραση φέτος. Παρά το ότι στην κουβέντα μας η ίδια μου είπε ότι θέλει να δοκιμάζεται σε όλα, εγώ θα πω πως έχει ανερχόμενο κωμικό ταλέντο και στη σειρά Hotel Ελvira στο MEGA το καταθέτει κάθε Σάββατο βράδυ που προβάλλεται η σειρά. Έχει όμως και αγάπη για το φαγητό. Να τρώει, να το φαντασιώνεται, να μιλάει γι’ αυτό. Γι’ αυτό και στη συνάντησή μας πήραμε σβάρνα μέρη στο Παγκράτι όπου πηγαίνει για street food και με το στομάχι υπεργεμάτο, έπρεπε να αδειάσει την καρδούλα της. Και το έκανε.

Πού θα σε βρούμε Ελπίδα Νικολάου..;

– Πόσο καιρό ζεις στην Αθήνα;

13 χρόνια.

– Όλα στην ίδια γειτονιά;

Όχι, έχω περιπλανηθεί λίγο. Έχω ζήσει αρκετά στα Εξάρχεια, έχω ζήσει περίπου 1.5 χρόνο κάπου προς Κυψέλη και Βύρωνα που μένω περίπου ένα χρόνο.

– Τα Εξάρχεια είναι, επομένως, η γειτονιά που ξέρεις πολύ καλά;

Αναγκαστικά, γιατί έχω γυρίσει αρκετά το κέντρο. Είχα και αγαπημένο στέκι εκεί που δεν υπάρχει πια, το Ζάχαρη Κι Αλάτι, κι εγώ κάνει Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά εκεί.

– Όταν κανονίζεις να βγεις με την παρέα σου, έχετε σταθερές επιλογές;

Ο Άγγελος είναι ένα τέτοιο μαγαζί. Αλλά συνήθως θα πάμε για φαγητό. Η Λόντζα της Γειτονιάς ήταν κάποτε στέκι μου. Τώρα πάω στο Luma, το ιταλικό στο Παγκράτι που έχει φοβερό τιραμισού. Ο Ροζ Πάνθηρας στο Παγκράτι είναι ένα μαγαζί που τείνει να γίνει στέκι με τους συναδέλφους μου στη σειρά. Α, κάποια εποχή πήγαινα αρκετά στο Nabokov στα Εξάρχεια, στις πολύ αρχές. Τώρα γεμίζει υπερβολικά και δε θα πάω εύκολα. Αλλά όταν πηγαίναμε, δε δίναμε ποτέ ραντεβού για να πάμε, δε μιλούσαμε στο τηλέφωνο να το κανονίσουμε. Απλά πηγαίναμε και ξέραμε ότι θα βρούμε ο ένας τον άλλον.

Διαβάστε ακόμη: Τα Στέκια Των Καλλιτεχνών: Η Ναταλία Σουίφτ και τα αγαπημένα της street food

– Σε μια ελεύθερη μέρα σου, έχεις κάποια τελετουργία που ακολουθείς; Να πας κάπου για καφέ, για brunch, να ακολουθήσεις κάποιες διαδρομές που σε γεμίζουν;

Το πιο σταθερό μου πράγμα είναι να βγάλω βόλτα το σκυλί μου και να πάρω την κολλητή μου τη Μαρίλια τηλέφωνο. Δεν έχω συγκεκριμένο καφέ για παράδειγμα που θα πάω. Η Ομπρέλα έχει ένα ωραίο πρωινό, στο Zampano θα πάω για brunch.

– Ακολουθείς όμως συγκεκριμένες διαδρομές στην καθημερινότητά σου; Εγώ ας πούμε γυρίζω από τη δουλειά πάντα από συγκεκριμένο «μονοπάτι».

Το Ζάππειο το περπατάω συχνά, κυρίως με το σκυλί. Στο Βύρωνα δεν έχω ακόμα συγκεκριμένη διαδρομή, χάνομαι αρκετά. Μου αρέσει πάντως η Χρυσοστόμου Σμύρνης που φτάνει μέχρι τον Υμηττό στην πλατεία, την κατεβαίνω για να πάω γυμναστήριο και στο γυρισμό θα πάω να πάρω ένα μαγειρευτό από κάπου, θα κάνω βόλτες σε διάφορα μαγαζιά. Αυτό ίσως είναι το ritual μου.

Τα Στέκια των Καλλιτεχνών: Η Ελπίδα Νικολάου και το κορυφαίο μπέργκερ

– Μαγειρεύεις στην καθημερινότητά σου ή παραγγέλνεις περισσότερο;

Θα ήθελα το πρώτο, αλλά συμβαίνει κυρίως το δεύτερο. Μου αρέσει πολύ να μαγειρεύω όμως, να φτιάξω και γλυκό…

– Α, κάνεις και γλυκό;

Ναι, αν το πάρω απόφαση, αν δεν έχω φορτωμένο πρόγραμμα, θα το κάνω.

– Όπως μου το λες, κατανοώ πως μαγειρεύεις για να μαγειρέψεις κι όχι για να φας.

Ναι, κάτι τέτοιο, και στο μαγείρεμα καλλιτέχνιδα. Τη βλέπω master chef. Παίρνω και περίεργα εργαλεία, μη συνηθισμένα για μια απλή κουζίνα.

– Έχεις φαγητό που μαγειρεύεις και το περηφανεύεσαι;

Έχω δύο νομίζω. Το ένα είναι τα μακαρόνια με κιμά και το άλλο φιλετάκια κοτόπουλο με κρέμα με κρασί κόκκινο, νομίζω το λένε Steak Diane, απλά αντί για μοσχαρίσιο, εγώ βάζω κοτόπουλο. Κάνω και πολύ καλά αλμυρές κις λορέν.

– Τι σου αρέσει να τρως;

Δε μου το έχει μαγειρέψει ακόμα κανείς, αλλά θα ήθελα να μου μαγειρεύει κάποιος κόκκορα κοκκινιστό με χυλοπίτες. Το παραγγέλνω πάντα όπου το βρω καλά. Δηλαδή χειμερινές εκδρομές σε χωριό και ταβέρνα, εκεί αναζητώ τον κόκκορα.

Διαβάστε ακόμη: «Οι Γεύσεις Που Με Διαμόρφωσαν»: Η Βάσια Ζαχαροπούλου και ο χαλβάς της γιαγιάς της

– Έχεις φαγητά comfort που τα τρως όταν νιώθεις ίσως άσχημα, για να σε ηρεμήσουν ψυχικά;

Γλυκό τρώω σε κάθε περίεργη συναισθηματική κατάσταση. Πάβλοβα τούρτα για την ακρίβεια. Υπάρχει ένα ζαχαροπλαστείο στο Κολωνάκι που έχει πολλές διαφορετικές και έχει τύχει να πάρω 3 πάβλοβες. Και τούρτες θα φάω, και γαλακτομπούρεκο.

– Είσαι επομένως του γλυκού;

Είμαι όλων (γέλια).

– Top-3 γλυκών;

Θα σου πω 4. Πάβλοβα πρώτη, γαλακτομπούρεκο δεύτερο αν είναι από το Κοσμικόν, τιραμισού και σοκολατίνα.

– Για ποτό και μουσική στα γούστα σου, πού θα βγεις;

Μου αρέσει πολύ το Παλιό Ραδιόφωνο στην Ακρόπολη. Είναι τζαζομπάρ, μου αρέσει η ατμόσφαιρά του. Αυτό με ενθουσιάζει, όχι τα κοκτέιλ κτλ. Κάπως σα να με έλκει η αίσθηση του παλιού. Πήγαινα πολύ και στο Speakeasy στην Καρύτση, αλλά έκλεισε.

– Street food; Ποιο είναι το αγαπημένο σου;

Τώρα μου βάζεις δύσκολα. Κοίτα, ένα πολύ καλό μπέργκερ το βάζω πάνω απ’ όλα. Το Nob στο Παγκράτι είναι τοπ για μένα.

– Σουβλάκι; Πώς το τρως;

Τρώω από ένα κεμπαμπτζίδικο που βάζει μια καυτερή κόκκινη σάλτσα, αλλά το τρώω με κοτόπουλο και βάζω αρκετά μέσα, θα με αντιπαθούσαν οι «παραδοσιακοί».

– Τι άλλο σου αρέσει;

To σούσι μου αρέσει πολύ.

– Σου αρέσει γενικά η ξένη κουζίνα;

Ναι, η ιταλική περισσότερο όμως. Κι εστιατόριο δικό μου να είχα, ιταλικό θα έκανα. Απλά μου αρέσει πολύ και το σούσι. Μου αρέσουν πολύ τα ramen. Και κινέζικο και ταϊλανδέζικο. Γενικά, γουστάρω τις ξένες κουζίνες.

– Από την Κύπρο τι γευστικές μνήμες έχεις;

Εμάς τα τραπέζια τα γιορτινά, Χριστούγεννα κλπ., δεν ήταν ακριβώς κυπριακά, επειδή οι γονείς της μαμάς μου είχαν φύγει στην Αγγλία στη διάρκεια του πολέμου, εμείς είχαμε αγγλικό τραπέζι. Γαλοπούλα με μαρμελάδα, μια ιδιαίτερη γέμιση με διάφορα μέσα, ρύζι με σταφίδες και μήλο… Οκ, η σεφταλιά είναι κάτι πολύ κλασικό. Το Πάσχα είχε πιο παραδοσιακά, με συκωτάκια, κοτόπουλο με αυγολέμονο, χοιρινή σούβλα. Εκεί δεν έχουμε μαγειρίτσα εμείς. Αυτά μου λείπουν από τα παιδικά μου χρόνια. Αλλά γενικά μου αρέσουν πιο πολύ όσα έχω φάει εδώ στην Αθήνα. Αν θυμάμαι κάτι πολύ έντονα, είναι η γιαγιά μου που έκανε κάτι μεγάλα ταψιά με γεμιστά με κιμά. Εκεί δεν τα κάναμε ποτέ ορφανά. Εδώ τα δοκίμασα πρώτη φορά με ρύζι. Α, κάναμε και αφέλια, που είναι χοιρινό με κόλιανδρο και κρασί, κεφτέδες με πλιγούρι, διάφορα τέτοια. Οι γεύσεις μου είναι οι γιαγιάδες μου.