Γιατί δεν μπορώ να βρω ενα Aperol Spritz της προκοπής στην Αθήνα;
Κάποτε το Aperol Spritz ήταν το πιο τίμιο καλοκαιρινό κοκτέιλ. Σήμερα όμως, στα περισσότερα μπαρ της Αθήνας, το δημοφιλές aperitivo έχει μετατραπεί σε ένα υπερκοστολογημένο ποτήρι με πάγο και σόδα.
Περιεχόμενα
Μια από τις κλασικές απολαύσεις της άνοιξης και του καλοκαιριού για τη γράφουσα και χιλιάδες άλλα άτομα, είναι ένα δροσερό aperitivo σε κάποια ταράτσα ή αυλή, με το αεράκι να δροσίζει τα πρόσωπά μας και τον ήλιο να δύει κάπου στον ορίζοντα. Το Aperol Spritz είναι εδώ και χρόνια πρωταγωνιστής των εξόδων μας όταν ο καιρός ζεσταίνει, με το φανταχτερό του χρώμα να σου φτιάχνει την διάθεση πριν καν το ποτήρι προσγειωθεί στο τραπέζι σου. Ή τουλάχιστον έτσι θα ήταν αν το Spritz μας είχε το σωστό, βαθύ πορτοκαλί χρώμα και όχι την ξεθωριασμένη βερσιόν του που το κάνει να φαίνεται περισσότερο σαν νερωμένη γρεναδίνη παρά σαν κοκτέιλ.
H αδυναμία των εγχώριων μπαρίστα να πετύχουν την συνταγή του Spritz με αφήνει κάθε χρόνο ακόμα πιο μπερδεμένη, καθώς είναι τόσο απλή που ένας μαθητής δημοτικού που έχει μάθει να μετράει θα την καταλάβαινε: σε ένα μεγάλο ποτήρι βάζουμε 90 ml Prosecco, 60 Aperol και 30 σόδα, ανακατεύουμε, προσθέτουμε πάγο και μια φλούδα πορτοκαλιού και έξω από την πόρτα! Τι μπορεί να πηγαίνει τόσο στραβά με αυτήν την απλούστατη μέθοδο που καταλήγει με εμένα να δοκιμάζω αντί για το ποτό που παρήγγειλα, ένα ποτήρι με ελαφρώς χρωματιστό πικρό νερό, για το οποίο θα πληρώσω 10 ευρώ τουλάχιστον; Προφανώς, το πρόβλημα δεν είναι ότι τα μπαρ της Αθήνας δεν γνωρίζουν την αυθεντική συνταγή του Aperol Spritz, ούτε ότι δεν ξέρουν να μετράνε: είναι στο ότι τσιγκουνεύονται τα υλικά, ενώ σκοπεύουν στο μεγαλύτερο δυνατό κέρδος. Πριν όμως συνεχίσω την γκρίνια, ορισμένες βασικές πληροφορίες
Aperol Spritz: Σύντομη ιστορική αναδρομή
Η πρώτη αναφορά στο Aperol μάς πάει πίσω στο μακρινό 1800, όταν τμήματα της περιοχής του Βένετο της βόρειας Ιταλίας ελέγχονταν από την Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία. Επισκέπτες και στρατιώτες από άλλα μέρη της αυτοκρατορίας λέγεται ότι έβρισκαν τα ιταλικά κρασιά πολύ «δυνατά» για τα γούστα τους (φλώροι), με αποτέλεσμα να θέλουν να τα ελαφρύνουν με λίγο νερό («a splash of water» ή «spritz» όπως μεταφράζεται στα γερμανικά). Έτσι, το κρασί ήταν η αφετηρία για το Spritz, ωστόσο η συνταγή εξελίχθηκε σταδιακά μέσα στα χρόνια. Σε πρώτη φάση, το νερό αντικαταστάθηκε με την αφρώδη σόδα, ενώ στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκαν για την παρασκευή του ενισχυμένα κρασιά και, τελικά, λικέρ.
Το Aperol ήρθε για τα καλά στη ζωή μας τη δεκαετία του 1900, όταν οι αδερφοί Λουίτζι και Σίλβιο Μπαρμπιέρι κληρονόμησαν την εταιρεία του πατέρα τους το 1912 και μετά από 7 χρόνια πειραματισμού, παρουσίασαν το Aperol, εμπνευσμένου από τη γαλλική λέξη για το απεριτίφ «Apero». Η αυθεντική αρχική συνταγή του, που παραμένει ακόμη και σήμερα μυστική, περιελάμβανε σίγουρα πορτοκάλι καθώς και ραβέντι και το ποτό έγινε γρήγορα εξαιρετικά δημοφιλές στην Ιταλία, κυρίως ως «pre-dinner» ποτό που ανοίγει την όρεξη.
Πόσο κοστίζει ένα ποτήρι Aperol Spritz στην γενέτειρα χώρα του;
Σύμφωνα με τον επίσημο κοστολόγιο της ιστοσελίδας Eurochange, σε πόλεις όπως η Νάπολη και το Παλέρμο της Ιταλίας, η τιμή του κοκτέιλ δεν ξεπερνάει τα 3,50 ευρώ, με την Φλωρεντία να ακολουθεί με σημαντική αύξηση, αλλά την τελική τιμή να είναι κατά μέσο όρο 7,33 ευρώ. Σε πόλεις με μεγαλύτερο τουρισμό φυσικά, όπως η Ρώμη και το Μιλάνο, το κόστος εκτοξεύεται στα 13,33 και 16, 66 ευρώ ενώ ξίζει να σημειωθεί πως στην ίδια λίστα, οι ελληνικές τιμές του Aperol ξεκινάνε από από την Κεφαλονιά με μέσο όρο τα 7,66 ευρώ. Στην αγαπημένη μας Αθήνα, το κόστος που καταγράφεται είναι 9,66 ευρώ για ένα κοκτέιλ που δημιουργήθηκε για να είναι φθηνό.
Η αθάνατη ελληνική τσιγκουνιά
Το πρόβλημα δεν είναι καν στην τιμή του Aperol Spritz, καθώς σε γενικές γραμμές, τα κοκτέιλ στην χώρα και στην πόλη μας κοστίζουν όλα κάτι ανάλογο και οι περισσότεροι που τα παραγγέλνουν είναι προετοιμασμένοι να πληρώσουν. Το θέμα προκύπτει όταν οι ιδιοκτήτες των μπαρ, πολύ συνειδητά, αποφασίζουν να θυσιάσουν την ποιότητα των ποτών τους στον βωμό της κέρδους, μειώνοντας τη δοσολογία των πιο ακριβών συστατικών (στη συγκεκριμένη περίπτωση του Aperol), και γεμίζοντας το ποτήρι με περισσότερη σόδα και πάγο, θέλοντας να ξεγελάσουν το μάτι και τη γεύση των πελατών τους. Δεν κατεβάζουν όμως στο ελάχιστο τις τιμές τους, αντιθέτως τις αυξάνουν κάθε χρόνο, και μάλιστα φαίνεται σαν να είναι όλοι σύμφωνοι με αυτό το σύστημα, θέλοντας να μας κάνουν να ξεχάσουμε πώς είναι η πραγματική γεύση του ποτού που ζητάμε. Προσωπικά, έχοντας ταξιδέψει σε αρκετά μέρη τόσο στην Ιταλία όσο και στην υπόλοιπη Ευρώπη, δεν έχω πουθενά αλλού συναντήσει νερωμένο Aperol Spritz παρά στα μπαρ της Αθήνας και των ελληνικών νησιών. Όσο ακριβό και αν το συναντούσα στα μενού του εξωτερικού, τουλάχιστον ήμουν σίγουρη πως η γεύση θα ήταν αυτή που οφείλει να είναι.
