Απεριόριστος Έπαινος

Σήμερα, οι εικαστικοί καλλιτέχνες που το προσωπικό τους ύφος αναγνωρίζεται ως πολύπλοκο, ερμητικό, ίσως και απαιτητικό, κερδίζουν κάποιο μερίδιο απεριόριστου επαίνου. Ως «απεριόριστος έπαινος» περιγράφεται εκείνος που πηγάζει από μια ενθουσιώδη, γενναιόδωρη και δίχως επιφυλάξεις διάθεση του θεατή ενός έργου τέχνης, η οποία διάθεση γεννήθηκε από το έργο ως ερέθισμα. Ο πιο συνηθισμένος λόγος που εμποδίζεται η ιδανική εκροή ενθουσιασμού του θεατή προς ένα έργο τέχνης είναι το γεγονός ότι προτού καν το κοιτάξει είναι ενήμερος για το περιεχόμενό του ή ενημερώνεται θέλοντας και μη εξαιτίας της σχετικής διάχυσης πληροφορίας. Η «δυσλειτουργία» αυτή σήμερα έχει γιγαντωθεί, εξαιτίας του ότι έχουμε συνηθίσει να αποζητάμε την ερμηνεία του προτού εκτεθούμε σε κάποιο έργο. Το ιδανικό θα ήταν ο θεατής των έργων της έκθεσης να ανασύρει την έμφυτη αθωότητα του. Να βιώσει την αισθητηριακή διέγερση στην οποία θα τον υποκινήσουν να φτάσει οι μορφές και οι φόρμες των έργων και χάρη στην οποία δεν θα χρειαζόταν να ρωτήσει τι θέλει να πει το έργο, γιατί ο ίδιος θα γνωρίζει διαισθητικά τι θέλει να πει. Και τότε, χάρη στην αισθητηριακή διέγερσή του ο έπαινός του για το έργο θα είναι απεριόριστος.

Συντελ.: Αντώνης Βάθης, Ανδριάνα Βερβέτη, Μαρία Γεωργούλα, Ιωάννα Γκούμα, Παύλος Καραμαρούδης, Ανδρέας Λυμπεράτος, Έλενα Μπούνου, Κώστας Χριστόπουλος, Blind Adam (Θάνος Κυριακίδης), Photo Harrie (Χάρης Κουρκούλης), vaskos (Βασίλης Νούλας και Κώστας Τζημούλης). Επιμελητής: Γιάννης Κωνσταντινίδης Μεικτά μέσα